De wereld van Noord-Korea is gehuld in mysterie en propaganda. Weinig feiten sijpelen door de zorgvuldig gecontroleerde grenzen, en het persoonlijke leven van de Opperste Leider, Kim Jong Un, is een van de best bewaarde geheimen van het regime. Te midden van de speculaties over zijn gezondheid, zijn politieke zuiveringen en zijn nucleaire ambities, duikt soms een meer alledaagse maar even fascinerende vraag op: wat eet een man als Kim Jong Un? Was hij, zoals de vraag oorspronkelijk verkeerd gesteld werd, een carnivoor of een vegetariër? Laten we de vraag corrigeren naar het heden: is Kim Jong Un een vleeseter of houdt hij er een plantaardig dieet op na? Het antwoord op deze vraag onthult niet alleen zijn persoonlijke voorkeuren, maar werpt ook een schril licht op de immense kloof tussen de leider en het volk dat hij regeert.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: er is absoluut geen enkele aanwijzing dat Kim Jong Un een vegetariër is. Integendeel, alle beschikbare informatie, afkomstig van overlopers, voormalig personeel en inlichtingenanalyses, schetst het beeld van een man met een uitgesproken voorliefde voor de meest luxueuze en calorierijke producten die de wereld te bieden heeft. Zijn dieet is een symfonie van overdaad, een culinaire afspiegeling van zijn absolute macht. De mythe van een sobere, vegetarische leider is niets meer dan dat: een mythe die in schril contrast staat met de harde, gastronomische realiteit.
Een Leven van Culinaire Overdaad
De verhalen over de eetgewoonten van Kim Jong Un lezen als de menukaart van een driesterrenrestaurant met een onbeperkt budget. Zijn vader, Kim Jong Il, stond al bekend om zijn extravagante smaak, met een voorkeur voor haaienvinnensoep en het inhuren van sushichefs. Kim Jong Un lijkt deze traditie van culinaire decadentie niet alleen te hebben voortgezet, maar zelfs te hebben overtroffen. Getuigenissen, met name van Kenji Fujimoto, de voormalige Japanse sushichef van Kim Jong Il, geven een zeldzaam inkijkje in de keuken van de Kims.
Zwitserse Kaas en Kobe Biefstuk
Een van de meest hardnekkige en goed gedocumenteerde verhalen is Kims liefde voor Zwitserse Emmentaler kaas. Zijn voorliefde zou zijn ontstaan tijdens zijn studiejaren in Zwitserland, waar hij onder een pseudoniem een internationale school bezocht. Deze obsessie is naar verluidt zo groot dat hij enorme hoeveelheden kaas importeert, ondanks de zware internationale sancties die tegen zijn regime zijn ingesteld. Er waren zelfs berichten dat hij zich in 2014 tijdelijk uit het openbare leven terugtrok vanwege gezondheidsproblemen die werden verergerd door een overmatige consumptie van deze kaas. Het idee van een wereldleider die zichzelf ziek eet aan Zwitserse kaas is bijna komisch, ware het niet dat het de tragische realiteit van zijn land onderstreept.
Naast kaas staat Kobe biefstuk hoog op zijn lijst van favorieten. Dit exclusieve, gemarmerde rundvlees uit Japan is een van de duurste vleessoorten ter wereld. Het symboliseert de ultieme luxe en is een product dat voor de gemiddelde Noord-Koreaan ondenkbaar is. Het vlees wordt speciaal voor hem ingevlogen, een logistieke operatie die de minachting van het regime voor internationale handelsembargo’s illustreert.
Exclusieve Dranken en Delicatessen
Bij een luxe maaltijd hoort natuurlijk een passende drank. Kim Jong Un zou een groot liefhebber zijn van dure Franse dranken. Rapporten suggereren een jaarlijkse import van honderdduizenden euro’s aan alcoholische dranken. Cristal champagne en Hennessy cognac behoren tot zijn favorieten. Deze merken worden geassocieerd met rijkdom en een jetset-levensstijl, ver verwijderd van de ideologische zuiverheid die het regime predikt. Zijn vader had al een wijnkelder met naar verluidt 10.000 flessen, en het lijkt erop dat de zoon deze passie voor dure alcohol deelt.
Andere delicatessen die regelmatig op zijn menu zouden verschijnen, zijn haaienvinnensoep, een controversieel gerecht, en de duurste kaviaar. Deze producten worden speciaal voor hem bereid en tonen een verfijnde, zij het meedogenloze, smaak die volledig is losgezongen van de dagelijkse realiteit van zijn onderdanen.
De Prijs van de Smaak: Gezondheidsproblemen
Deze levensstijl van overvloed heeft onvermijdelijk zijn tol geëist van de gezondheid van Kim Jong Un. Sinds zijn aantreden in 2011 is zijn gewichtstoename voor de hele wereld zichtbaar geweest. Analisten schatten dat hij in de loop der jaren tientallen kilo’s is aangekomen. Zijn zwaarlijvigheid, gecombineerd met een voorliefde voor roken en drinken, maakt hem een kandidaat voor een reeks welvaartsziekten.
Er wordt al jaren gespeculeerd over zijn medische toestand. Aandoeningen zoals jicht, diabetes, hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten worden regelmatig genoemd door inlichtingendiensten en medische experts die zijn publieke optredens analyseren. Zijn periodieke afwezigheid uit de openbaarheid voedt deze speculaties. In 2014 was hij bijvoorbeeld enkele weken uit beeld, waarna hij terugkeerde met een wandelstok, wat de geruchten over jicht – een aandoening die vaak wordt geassocieerd met een rijk dieet van rood vlees en alcohol – versterkte. Zijn dieet is dus niet alleen een symbool van zijn macht, maar ook een directe bedreiging voor zijn eigen welzijn en, bijgevolg, voor de stabiliteit van het regime.
Het Schril Contrast: Honger en Overleving
De gastronomische excessen van Kim Jong Un worden pas echt obsceen wanneer men ze afzet tegen de voedselsituatie van de 25 miljoen Noord-Koreanen. Decennialang kampt het land met chronische voedseltekorten, met als dieptepunt de verwoestende hongersnood van de jaren negentig, bekend als de ‘Zware Mars’, die naar schatting honderdduizenden tot miljoenen levens kostte.
Hoewel de situatie sindsdien enigszins is verbeterd, blijft voedselonzekerheid een structureel probleem. Het dieet van de gemiddelde Noord-Koreaan is eentonig en vaak ontoereikend. Het bestaat voornamelijk uit maïs, rijst (voor degenen die het zich kunnen veroorloven), kimchi en wat seizoensgroenten. Vlees en vis zijn voor de overgrote meerderheid van de bevolking een zeldzame luxe, gereserveerd voor speciale gelegenheden, als ze al beschikbaar zijn. Het publieke distributiesysteem, dat ooit de basis vormde van de voedselvoorziening, is grotendeels ingestort, waardoor burgers afhankelijk zijn van informele markten en eigen landbouwpercelen om te overleven.
- Typisch dieet van de elite: Geïmporteerde biefstuk, Zwitserse kaas, kaviaar, sushi, champagne, cognac.
- Typisch dieet van de gewone burger: Maïspap, kimchi, aardappelen, een kleine portie rijst, waterige soep.
Terwijl Kim Jong Un dineert met Kobe biefstuk, vechten zijn landgenoten voor een kom maïs. Terwijl hij proost met Cristal champagne, worstelen families om aan schoon drinkwater te komen. Dit contrast is de meest vernietigende aanklacht tegen zijn leiderschap. Zijn dieet is niet zomaar een persoonlijke keuze; het is een politiek statement. Het toont de absolute minachting voor het welzijn van zijn volk en de prioriteit die wordt gegeven aan het in stand houden van de luxe levensstijl van een kleine, heersende elite.
Propaganda en de Zorgzame Leider
Het Noord-Koreaanse staatsapparaat is zich terdege bewust van de gevoeligheid van de voedselkwestie. Daarom wordt er een zorgvuldig geconstrueerd beeld van Kim Jong Un gepresenteerd als een leider die diep begaan is met de voedselvoorziening van zijn volk. De staatsmedia staan vol met foto’s en video’s van een lachende Kim die ‘veldbegeleiding’ geeft bij viskwekerijen, kippenboerderijen, champignonkwekerijen en voedselfabrieken.
Hij wordt getoond terwijl hij de kwaliteit van producten inspecteert, aanwijzingen geeft aan arbeiders en de overvloedige oogsten prijst die dankzij zijn briljante leiderschap zijn gerealiseerd. Deze propaganda dient een tweeledig doel. Ten eerste creëert het het beeld van een betrokken en zorgzame leider, in een poging zijn legitimiteit te versterken. Ten tweede geeft het de illusie van voedselzekerheid en welvaart, een beeld dat haaks staat op de realiteit die door internationale hulporganisaties en vluchtelingen wordt geschetst.
Deze beelden zijn een cynische façade. De fabrieken en boerderijen die hij bezoekt, zijn vaak modelprojecten die niet representatief zijn voor de rest van het land. De ‘overvloed’ die wordt getoond, is zorgvuldig geënsceneerd voor de camera’s. Achter deze propaganda schuilt de realiteit van een systeem dat er niet in slaagt zijn eigen bevolking te voeden, terwijl de leider zelf zich te buiten gaat aan de duurste delicatessen ter wereld.
Conclusie: Een Carnivoor in de Meest Extreme Vorm
De vraag of Kim Jong Un een carnivoor of een vegetariër is, is eenvoudig te beantwoorden. Hij is niet zomaar een carnivoor; hij is een ‘gourmand’, een fijnproever wiens dieet een symbool is van de extreme ongelijkheid en de morele corruptie van het Noord-Koreaanse regime. Zijn eetgewoonten zijn een microkosmos van zijn heerschappij: gebaseerd op geïmporteerde luxe voor de elite, gefinancierd ten koste van het welzijn van de massa, en verhuld door een dikke laag onrealistische propaganda.
Hij is een man die geniet van de vetste kazen, het duurste vlees en de meest exclusieve dranken, terwijl zijn volk lijdt onder chronische ondervoeding. Zijn dieet is geen triviaal detail, maar een fundamenteel aspect van zijn identiteit als dictator. Het vertelt ons meer over de aard van zijn regime dan menig politieke analyse. De Opperste Leider van Noord-Korea is de ultieme carnivoor, niet alleen in zijn dieet, maar ook in de manier waarop zijn regime de levens en de toekomst van zijn eigen burgers verslindt.